Een boekenplank zegt veel over iemands voorkeuren, interesses, passies en zelfs persoonlijkheid. In deze rubriek vragen we een communicatieprofessional naar wat er thuis op de boekenplank ligt. Caroline Vervaeke is sinds kort Directeur van Effie Belgium. Dat vonden we een mooie aanzet om haar naar haar favoriete lectuur te vragen.
Welk magazine ligt momenteel op uw salontafel?
DS Magazine is een magazinebijlage die ik wekelijks van voor naar achteren lees. Humo ligt ook regelmatig in de buurt van mijn leeshoekje. Op Perswijn, een blad voor wijnprofessionals en -liefhebbers dat acht keer per jaar uitkomt, ben ik geabonneerd. Ik vind het een van de betere magazines over wijnrecensies, wijndomeinen en food pairing. Ik heb bij Syntra de driejarige opleiding ‘Sommelier-Conseil’ gevolgd en mijn examens afgelegd aan de ‘Université du Vin de Suze-la-Rousse’ in Frankrijk. Ik ben altijd een wijnliefhebber geweest, maar ik wilde er op een meer gestructureerde manier mee bezig zijn: hoe een wijn classificeren, nieuwe soorten ontdekken, weten welke wijn bij welk gerecht past, … Het is louter een hobby voor mij. Ik doe niets professioneels met dat diploma, maar ik blijf dat wereldje en de vereniging van de Sommeliers-Conseil wel volgen. We bezoeken met onze groep ook wijndomeinen in het buitenland en we gaan naar tastings en wijndagen. Een tip voor de lezer? Ik hou niet van advies dat zegt welke wijn je moet proeven. Wijn is iets zeer persoonlijks. Als ik dan toch een tip moet geven, zou het deze zijn: koop nooit een wijn zonder hem geproefd te hebben.
Welk magazineabonnement zou u nooit opzeggen?
Mijn abonnement op De Standaard zal ik niet makkelijk opzeggen en dat op Perswijn ook niet, tenminste zolang ik met wijn bezig ben. Ik ben twintig jaar lang geabonneerd geweest op Humo, maar op een bepaald moment heb ik dat abonnement toch opgezegd. Het blad viel wat in herhaling, vond ik, en ik had het een beetje gehad met hun visies op bepaalde zaken. Nu koop ik het blad sporadisch en dat ligt me beter, merk ik.
Wat is de eerste krant die u ’s ochtends leest?
Het Laatste Nieuws, altijd gevolgd door De Standaard. Beide kranten online. Ik begin altijd met HLN, dat is wat gemakkelijker. Ik vind het een leuke krant en ze wordt kwalitatief gemaakt. Ze hebben een aantal vaste columnisten die ik graag lees zoals Jan Segers, Isolde Van den Eynde, Noël Slangen, Carl Devos. Dat zijn toch wel knappe koppen. Verder zijn er de grote menselijke verhalen en is er het regionale nieuws. Als marketeer vind ik het belangrijk om voeling te houden met wat er leeft onder de mensen.
Wat is uw favoriete weekendkrant in de dagbladpers?
In het weekend kies ik voor De Standaard op papier. Ik heb dan meer tijd en de artikels in hun weekendkrant vragen toch meer focus. Ze zijn minder op de actualiteit geënt. Het is de ideale krant op zaterdagochtend, maar vaak bewaar ik nog wat artikels voor zondagochtend. Ik lees ook af en toe De Tijd in het weekend, online dan.
Welk boek ligt op uw nachtkastje?
In de vakantie ben ik in verschillende boeken tegelijk begonnen. Ik las Sandro Veronesi met ‘Nauwelijks geraakt’ en ‘De stilte van de witte stad’ van Eva García Sáenz de Urturi. Dat zijn twee verschillende boeken. Het ene is heel beschrijvend, diepgaand en filosofisch terwijl het andere een thriller is. Ik wissel ook vaak af tussen fictie en non-fictie. Ik heb net ‘Vos in de VS’ van Michiel Vos uit. Dat vond ik heel verrijkend en leerrijk, omdat het je beter doet begrijpen hoe Amerikanen redeneren en waarom bepaalde figuren er aan de macht komen. In de VS heerst echt een andere mentaliteit, een ander DNA. Een van de uitspraken in dat boek die toegeschreven wordt aan Amerikanen is: ‘We don’t care about facts, we care about what you believe’. Verder gaat het bij hen vaak over geld, politiek en macht. Er is een gigantische financiële en educatieve kloof tussen bepaalde groepen en het racisme tiert er nog altijd welig. Ik vind het een meedogenloze maatschappij! Mijn volgende non-fictieboek ligt trouwens al klaar, na een tip van Marc Michils: ‘De duivel in elk van ons’ van Christophe Busch. Het boek biedt inzicht in hoe mensen de meest gruwelijke wandaden kunnen plegen…
Wat is uw favoriete boek in uw bibliotheek?
Dan ga ik voor ‘Paula’ van Isabel Allende, een auteur die ik graag lees omdat haar verhalen doorspekt zijn met geschiedenis. Paula is geen fictieboek, maar gaat over het verlies van haar dochter. Het is een boek dat me sterk aangegrepen heeft en toen ik de laatste bladzijde omsloeg, ben ik er lang niet goed van geweest. Ooit ga ik het nog eens lezen.
