3 redenen waarom uitgevers recht hebben op compensatie van tech-platforms

compensatie

Wereldwijd woedt een hevige strijd in uitgeefland: tech-platformen versus journalistieke contentproductiehuizen/uitgevers. De grote internationale platformen voeren opnieuw strijd tegen vergoedingen voor de content die ze gebruiken van de uitgevers. Het Amerikaanse Google LLC en het Ierse Google Ireland Ltd alsook Facebook via Meta Platforms Ireland Ltd vragen de vernietiging van de wetgeving daarover voor het Grondwettelijk Hof in België. Die wetgeving is in juni vorig jaar door ons parlement goedgekeurd. Drie redenen waarom een compensatie wel degelijk terecht is én waarom ook adverteerders daar baat bij hebben.

Google en Meta dreigen op dit moment het nieuws in Canada uit te schakelen, omdat beleidsmakers daar een Online News Act invoeren die hen dwingt uitgevers te betalen voor gebruik van hun content. In het Verenigd Koninkrijk stelt de regering soortgelijke wetgeving voor.

De Australian Competition and Consumer Commission hield een 18 maanden durend onderzoek waaruit bleek dat er een machtsongelijkheid was tussen de platforms en de mediabedrijven die de levensvatbaarheid van de nieuwsbedrijven bedreigden. De commissie stelde een onderhandelingscode voor om ervoor te zorgen dat nieuwsmediabedrijven eerlijk worden beloond voor de inhoud die ze genereren. De code geeft hen een kader om te onderhandelen en een bindende overeenkomst te bereiken.

Webplatformen zijn niet verantwoordelijk voor het overleven van mediabedrijven: eerlijke concurrentie is over het algemeen goed voor de consument op vlak van kwaliteit en prijs. Maar daar zit meteen een pijnpunt: wat is eerlijk? Is de strijd om aandacht en advertentiegelden eerlijk, wanneer platformen de inhoud die uitgevers creëren gebruiken voor eigen gewin? Zonder compensatie, terwijl uitgevers in de huidige situatie niet anders kunnen dan met hen te delen om te kunnen overleven.

Reden 1. Een relatie uit balans

Wanneer content, nieuws en informatie, op een socialemediaplatform, zoekmachine of nieuwsaggregator wordt gepost en die posts vervolgens betrokkenheid onder gebruikers genereren, wie mag daar dan van profiteren?

Het platform gebruikt de betrokkenheid bij de content om advertentie-inkomsten te verwerven. De uitgever gebruikt het platform om mensen naar de eigen media te leiden en die in advertentie- of abonnementsinkomsten om te zetten. Dan helpt het platform de uitgever om geld te verdienen. Conclusie: uitgevers en platformen hebben elkaar nodig.

Het probleem is dat er geen eerlijke verdeling is van inkomsten uit de content, wanneer één partij het leeuwendeel van de economische waarde opslorpt. De dominante platformen creëren een ongelijk speelveld, waarin uitgevers alleen maar kruimels krijgen van de tafel die zij zelf gevuld hebben.

Reden 2. Relevante content is cruciaal voor platformen

Platformen hebben vooral kleine en gespecialiseerde mediamerken nodig om nichecontent te creëren die een hoge relevantie voor specifieke gebruikersgroepen heeft. Relevantie is cruciaal voor platformen: zonder kennis over relevantie is er geen segmentatie voor microtargeting. En zonder microtargeting is er geen programmatic advertising mogelijk, waarvan de dominante platforms afhankelijk zijn.

Waar platformen uitgevers betalen, betreft dit alleen de allergrootste mediabedrijven. Terwijl de cruciale content juist door special interest media en lokale media gecreëerd wordt. Wanneer zij niet overleven, verstoort dit ook lokale medialandschappen. In de Verenigde Staten wordt er inmiddels over ‘information desserts’ gesproken, die een bedreiging vormen voor de democratie.

Platformen hebben dus uitgevers nodig, net zoals uitgevers platformen nodig hebben. Of hadden we dat al eerder aangehaald?

Reden 3. Zonder transparantie kan het tegendeel niet bewezen worden

De platformen werpen tegen dat nieuwsinhoud een triviaal onderdeel van hun bedrijf is – dat nieuws voor sommige gebruikers zelfs een reden is om af te haken. Maar waarom zouden we hen op hun woord geloven? Zij zijn de betrokken partij die gigantische inkomstenstromen op het spel hebben staan. Zonder te weten wat er werkelijk gebeurt in hun algoritmen, is het onmogelijk te zeggen of nieuws al dan niet waarde toevoegt aan platformen.

Zolang platformen geen enkele transparantie toestaan, moeten we ervan uitgaan dat nieuws en informatie voor de dominante zoekmachines, socialemediaplatformen en nieuwsaggregators extreem belangrijk zijn. Ze leveren op dit moment daarvan zelf het bewijs door hun acties, boycots en rechtszaken. Als het niet belangrijk is, waarom zou u er dan zoveel middelen aan besteden?

Zoals in de Verenigde Staten waar een nieuw wetsvoorstel internetplatformen dwingt uitgevers te betalen voor het publiceren van nieuwsberichten op sociale media-feeds. De wet is bedoeld om geld naar nieuwsfirma’s te sluizen, een vrije pers te ondersteunen en de democratie te versterken. Meta, het moederbedrijf van Facebook, dreigde in december 2022 al het nieuws van haar socialemediaplatformen te halen als de wet wordt ingevoerd.

Laat de onderhandelingen iets opleveren!

Het kan anders. Geef uitgevers inzage hoe u gegevens en inkomsten genereert uit hun content, beste platforms. Wanneer er een onbalans is, kunt u met uitgevers in gesprek gaan over op welk deel van de data en inkomsten zij recht hebben. Daarbij kan een code, zoals die in Australië door de Australian Competition and Consumer Commission is voorgesteld, het vertrekpunt vormen.

We hebben als samenleving platformen en uitgevers nodig. Platformen kunnen ons helpen met elkaar in contact te komen en belangrijke informatie te vinden. Maar ze creëren die informatie niet. Daarvoor hebben we uitgevers nodig, groot en klein. En enkel met voldoende inkomsten voor deze uitgevers, kunnen ze ook voor adverteerders het prachtige advertentieplatform bieden dat ze zijn.

Bronnen:

Lees ook: