Tegenwoordig worden we overstelpt met nieuwe vaktermen, vaak gelinkt aan technologie. Maar waarvoor staan deze juist? En wat kunt u ermee? Magazine Media is graag uw gids en laat experts ter zake aan het woord. Raf Njotea, een scenarist en mediamaker die zich in het debat over diversiteit mengt, gaat dieper in op mediadiversiteit.
Lees ook: Gender: moedige marketeers oogsten meer succes
Hoe definieert u mediadiversiteit?
Er zijn twee verschillende elementen die mediadiversiteit genoemd worden. Het eerste – waarbij het met meest uitzoomen – is zorgen voor genoeg onderscheid in soorten media in het landschap. Zorgen dat er niet te veel mediaconcentratie is. Het is immers niet gezond voor de media zelf en ook niet voor de democratie.
De mediadiversiteit waarover je meer hoort is de diversiteit in soorten verhalen en mensen die je aan het woord laat. Aantonen dat er verschillende groepen in onze maatschappij zijn en dat die elk hun plek verdienen. En zorgen voor een beeld dat representatief is voor onze samenleving. Het klassieke gezin van een man en een vrouw met twee kinderen bestaat nog steeds, maar daarnaast zijn er zoveel vormen. Mediadiversiteit staat haaks op clichés.
Elk mediamerk heeft natuurlijk een eigen doelgroep of niche, maar ook daarbinnen is diversiteit mogelijk. Denk maar aan leeftijd, seksuele geaardheid, sociale klasse, gender,… Flair richt zich tot een bepaald type lezeres, maar overstijgt een leeftijdsgroep of seksuele geaardheid.
Het is heel belangrijk zichtbaarheid te geven aan die diversiteit: ze letterlijk te tonen, in verhalen, in foto’s. Maar wie ze echter en authentieker wil maken, zorgt ook voor diversiteit in het personeel. Je medewerkers zorgen ervoor dat je automatisch diverser gaat denken, hebben andere netwerken en gaan op andere personen een beroep doen om aan bod te laten komen, … Zo wordt diversiteit systematisch.
Waarom is het een trend?
Mediadiversiteit in de eerste zin is nog niet zo vaak aanwezig in het maatschappelijk debat. Waarschijnlijk komt dit omdat het voor heel wat mensen een ver-van-mijn-bed-show is. Ze beseffen het belang ervan nog niet.
Over de diversiteit in verhalen en mensen is er de laatste jaren wel een bredere maatschappelijke betrokkenheid. Er is een socio-politieke dynamiek aan de gang en historische machtsstructuren brokkelen af.
Partijen die vroeger gemarginaliseerd waren eisen hun plek in het debat op. Ik denk daarbij aan mensen met een migratieachtergrond, maar ook mindervaliden. Nu ze hun plaats opeisen, zorgt dit voor frictie en dat is logisch. Wij krijgen andere maatschappelijke verhoudingen.
Media hebben daarbij volgens mij maar twee keuzes: volgen of leiden. Ofwel gaan ze mee in het debat en geven ze door hun verhalen aan dat er verandering komt. Ofwel nemen ze een sterke positie in en creëren ze zelf het debat. Dat laatste vergt natuurlijk durf, net omwille van de frictie die er is en bepaalde groepen die hun macht zien verminderen.
Waar letten magazinemakers en -adverteerders best op rond dit thema?
De minimale basishouding is je bewust zijn van het maatschappelijk probleem van een gebrek aan diversiteit en van het feit dat ook jij eronder lijdt. Om eraan te verhelpen raad ik aan om een zo divers mogelijk personeelsbestand op te bouwen. Dat personen met een andere achtergrond niet te vinden zijn, is geen argument meer. Er zijn heel wat mensen die willen. Maar misschien moet je wat beter zoeken en andere kanalen inzetten om deze mensen te bereiken…
Merken en media hebben er alle baat bij om die mediadiversiteit in zich te dragen en uit te stralen. Ze lopen immers het risico om een steeds groeiende groep mis te lopen. Steeds meer mensen passen niet langer in het klassieke plaatje. Omdat ze een migratieachtergrond hebben, een andere geaardheid, jonger of ouder zijn, …
Ik merk bijvoorbeeld dat Netflix sterk inzet op mediadiversiteit. Ik weet niet of het in hun dna zit, maar als ze op deze manier verdergaan zal het snel deel uitmaken van hun dna en daar herkennen mensen zich in. Dat geeft Netflix een voordeel op andere media. Niet onbelangrijk vermits onze mediatijd niet onuitputtelijk is.
Raf Njotea, scenarist en mediamaker
Lees ook:
