{"id":39549,"date":"2021-04-19T12:31:40","date_gmt":"2021-04-19T10:31:40","guid":{"rendered":"https:\/\/wemedia.be\/magazinemedia\/?p=39549"},"modified":"2021-04-19T12:53:46","modified_gmt":"2021-04-19T10:53:46","slug":"tom-wattez-studenten-zijn-a-creatief-b-visionair-c-vetzakken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wemedia.be\/magazinemedia\/nieuws\/tom-wattez-studenten-zijn-a-creatief-b-visionair-c-vetzakken\/","title":{"rendered":"De column van Tom: Studenten zijn: (a) creatief, (b) visionair, (c) vetzakken"},"content":{"rendered":"

Hoe denken jongeren over creativiteit in magazines? Wie deel uitmaakt van de Stumpa-jury heeft er een goed zicht op. Tom Wattez, Content Strateeg bij Roularta Brand Studio \u00e9n al 5 jaar jurylid bij de Stumpa, pende zijn ervaringen neer.<\/em><\/p>\n

Lees ook:\u00a0STUMPA 2021: de genomineerden<\/a><\/strong><\/p>\n

Al sinds 2016 heb ik het genoegen om in de jury van de StuMPA te mogen zetelen, de Student Magazine Print Awards. Elk jaar zien we in de eerste ronde een honderdtal inzendingen, een twintigtal studenten mag zich in de tweede ronde bewijzen met een video en live verdediging voor de jury. Drie creatieve cracks mogen (of voorlopig \u2018mochten\u2019) als winnaars naar Cannes Lions.<\/p>\n

Zes keer honderd, dat betekent een slordige zeshonderd keer magazine-inspiratie van de creatives van morgen. Is dat allemaal de moeite? Uiteraard niet, maar is het elk jaar een plezier om die papieren creativiteit te jureren? Absoluut wel! En wel hierom\u2026<\/p>\n

Alternatief gebruik<\/strong><\/h2>\n

De cases die de studenten bedenken, mo\u00e9ten niet technisch haalbaar of praktisch uitvoerbaar zijn. Flauw, zegt u? H\u00e9\u00e9rlijk, zeg ik! Zoals de vliegtuigen en duikboten van Panamerenko nooit de lucht of de zee ingingen, gaan deze magazines nooit de krantenwinkel in. Maar een ode aan creativiteit zijn ze wel. Wat dacht je van een vierdubbelgeplooide piano in je Moustique of een Knack Focus die eens opgerold in een bluetooth luidspreker transformeert?<\/p>\n

Second life<\/strong><\/h2>\n

Wat als we Knack voortaan op keukenpapier zouden drukken, dan kan je je gemorste wijn met het standpunt van Bert Bultinck wegvegen. Wat als de inkt waarmee Humo gedrukt wordt na twee weken vanzelf zou verdwijnen? Gratis kladpapier! Wie bedenkt nu zoiets? Een student natuurlijk\u2026<\/p>\n

En wie heeft ooit bepaald dat een magazine alleen maar een boekske kan zijn? Passeerden de STUMPA-revue: een magazine waar je een papieren zak van kon vouwen, of een megagrote affiche. Of waarom geen regenkapje, deurmat of baseball bat? Mag allemaal!<\/p>\n

Pipikaka<\/strong><\/h2>\n

We hebben het hier wel over studenten, dus een portie vetzakkerij mag niet ontbreken. Iemand bedacht een \u2018product plus\u2019 in de vorm van een metalen plaat die voldoende lawaai maakt om je eigen toiletgeluiden te overstemmen. Of een rol toiletpapier bij elke Humo, waarop je zelf kan aanduiden waar je het schijt aan hebt. Bij een nooit verschenen editie van Cin\u00e9 T\u00e9l\u00e9 Revue zat een heuse bodybag, ter aankondiging van een nieuwe Netflix serie.<\/p>\n

En nu serieus<\/strong><\/h2>\n

Natuurlijk krijgen we ook serieuze ontwerpen te zien. Elk jaar zijn ze op de afpsraak: WWF, Greenpeace, Amnesty en het Rode Kruis. Talloze studenten willen ons een geweten schoppen met confronterende advertenties over partnergeweld, daklozen, ontbossing en uitbuiting. Het merendeel van deze inzendingen haalt de tweede ronde niet. Hoe dat komt? Het is als met protestsongs: naast een scherpe aanklacht moet het ook wel een goed nummer zijn.<\/p>\n

Echte merken<\/strong><\/h2>\n

Een minderheid van de studenten waagt zich aan \u00e9chte adverteerdersmerken. Ik herinner me een coole bestelbon voor gepersonaliseerde Nikes, een perfecte-pasvorm-vinder voor Levi\u2019s jeans, een inlegvel van Vicks om op de borst van je baby te leggen, een Feeling magazine die op elke rechterpagina voorzien was van een toefje Nivea handcr\u00e8me zodat je na een potje lezen zalig zachte handen had.<\/p>\n

QR<\/strong><\/h2>\n

Zoals bij de duivel zit ook in het STUMPA-reglement het venijn in de staart. De studenten moeten aan hun magazinecreatie ook een digitaal luik breien. Makkelijker gezegd dan gedaan, dat hoef ik u niet te vertellen. Nogal wat studenten maakten er zich vanaf met een simpele QR-code onderaan hun advertentie: scan deze code voor meer van hetzelfde, maar dan online. Die gemakzuchtige reflex bracht steevast een \u2018tsss\u2019 op de lippen van mezelf en de medejuryleden, maar misschien hadden w\u00edj wel ongelijk: dankzij corona is die verdomde QR-code alsnog aan een stevige opmars bezig. Toch nogal visionairs, h\u00e8, die studenten!<\/p>\n

\"Tom Tom Wattez, Content Strateeg bij Roularta Brand Studio en StuMPA jurylid<\/em><\/p>\n

Ontdek ook andere meningen:<\/em><\/p>\n